Views
จาก คลังปัญญาไทย, สารานุกรมฟรี
เป็นของเล่นเด็กไทยที่นิยมเล่นกันทั่วไป และสามารถเล่นได้กับผู้เล่นที่มีจำนวนมากๆ อุปกรณ์ในการเล่น ได้แก่เชือกยาวพอสมควร
สารบัญ |
[แก้ไข] กระโดดเชือก
[แก้ไข] สถานที่
ลานกลางแจ้ง
[แก้ไข] อุปกรณ์
เชือกยาว 4-5 เมตร อาจเป็นเชือกปอ หรือ เชือกไนล่อน
[แก้ไข] ผู้เล่น
ม่จำกัดเพศและวัย แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กหญิง จำนวน 3 คนขึ้นไป
[แก้ไข] กติกา
เมื่อผู้เล่นสะดุดหรือเหยียบเชือก ถือว่า ตาย ต้องเข้าไปแกว่งเชือกแทนผู้จับเชือกคนเก่า และแกว่งอยู่จนกว่าจะมีคน ตาย คนใหม่เข้ามาแกว่งแทน
[แก้ไข] ธีการเล่น
ผู้เล่น 2 คน จับปลายเชือกแกว่งไป-มา ซ้าย-ขวา ผู้เล่นคนอื่นกระโดดให้เข้าจังหวะกับการแกว่งของเชือก หากผู้เล่นคนใดสะดุดเชือก ถือว่าเป็นผู้แพ้ต้องมาเป็นผู้แกว่งเชือกแทน.
[แก้ไข] กระโดดเชือกเดี่ยว
การกระโดดเชือกมี 2 แบบ คือ การกระโดดเชือกเดี่ยว และการกระโดดเชือกหมู่ ใช้เชือกปอยาวพอที่จะตวัดพ้นศีรษะ ขมวดหัว - ท้ายเพื่อกันเชือกลุ่ย เวลาเล่นแกว่งเชือกด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วกระโดขึ้นลงตรงกลาง การกระโดดเชือกหมู่จะใช้เชือกที่ยาวกว่า มีผู้เล่นสองคนจับหัวท้ายข้างละคน คอยแกร่งเชือก สามารถกระโดได้พร้อมกันหลายๆคน
กระโดดเชือกดูจะเป็นวิธีการออกกำลังกายที่สะดวก ไม่เปลืองเนื้อที่ เพียงมีเชือกเส้นหนึ่ง ที่กว้างพอประมาณ แค่นี้ก็สามารถออกกำลังกายได้ เหมาะกับคนที่อยู่ในเมืองอย่างยิ่ง ที่บางทีจะหาที่ออกกำลังกายก็ยากแสนยาก สวนสาธารณะก็มีน้อยเมื่อเทียบกับจำนวนประชากร
สิ่งสำคัญในการกระโดดเชือก คือตัวเชือก ความยาวของเชือกจะต้องไม่ยาวจนดูเก้งก้าง หรือสั้นจนต้องกระโดดลอยตัวสูงเพื่อให้พ้น วิธีดูความยาวที่เหมาะสมของเชือก ก็ดูง่ายๆว่า เมื่อใช้เท้าทั้ง 2 ข้างเหยียบตรงกลางของเชือกและดึงให้ตึง มือจับทั้ง 2 ข้างจะต้องอยู่ประมาณระดับอกพอดี
การกระโดดไม่ต้องกระโดดตัวลอย เพราะกลัวไม่พ้น อย่างนั้นจะโดดได้ไม่นาน โอกาสบาดเจ็บก็เยอะ เพียงแค่กระโดดให้เท้าสูงพ้นเชือกก็พอแล้ว นอกจากนี้เวลากระโดดต้นแขนและข้อศอกให้แนบข้างลำตัว แกว่งเพียงแขนส่วนลายและข้อมือเท่านั้น
ส่วนรองเท้า ควรเลือกซื้อรองเท้าที่ใช้วิ่ง เพราะมีส่วนที่รองรับการกระแทก
ขอขอบคุณข้อมูลจาก