Views
จาก คลังปัญญาไทย, สารานุกรมฟรี
- พรรณนา [พันนะนา] ก. การกล่าวเป็นเรื่องเป็นราวอย่างละเอียดให้ผู้ฟังนึกเห็นเป็นภาพ. (ส. วรฺณนา; ป. วณฺณนา)
สารบัญ |
[แก้ไข] การพรรณนา
มีคำในภาษาไทยคำหนึ่งที่มาจาก ภาษาสันสกฤต ที่มักมีผู้เขียนผิดอยู่บ่อย ๆ และทำให้อ่านผิดไปด้วย หรืออาจเป็นเพราะพูดผิด เลยทำให้เขียนผิดไปด้วยก็ได้ นั่นคือคำว่า “พรรณนา” คำนี้เรามักจะได้ยินมีผู้ออกเสียงเป็น “พัน-ระ-นา” อยู่บ่อย ๆ แล้วก็เป็นเหตุให้เขียนตามเสียงเป็น “พรรณา” ไปด้วย
คำว่า “พรรณนา” (พัน-นะ-นา) พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ ได้ให้บทนิยามไว้ดังนี้ “ก. กล่าวเป็นเรื่องเป็นราวอย่างละเอียดให้ผู้ฟังนึกเห็นเป็นภาพ.” และบอกที่มาไว้ว่า มาจากคำสันสกฤตว่า “วรฺณนา” และตรงกับคำบาลี “วณฺณนา” เราเขียนตามรูปสันสกฤต โดยแผลง ว เป็น พ และทำ รฺ (ร เรผะ) คือ ร เรือ ที่มีจุดหรือพินทุอยู่ข้างล่าง เป็น ร หัน จึงมีรูปเป็น “พรรณนา” จึงต้องอ่านว่า “พัน-นะ-นา”
[แก้ไข] การเปรียบเทียบระหว่าง การพรรณา, การอธิบายและการบรรยาย
[แก้ไข] การพรรณนา
- มุ่งให้เห็นภาพเฉพาะจุด
- มีจินตนาการเป็นแกนของเรื่อง
[แก้ไข] การอธิบาย
- มุ่งให้เกิดความเข้าใจ
- ถือหลักวิชาความรู้เป็นแกนของเรื่อง
- คำนึงถึงพื้นฐานความรู้ของผู้รับสาร
- สารจาการอธิบาย ผู้รับสารจำเป็นต้องตีความตรงกัน
- ใช้ภาษานัยตรงและนัยประหวัดได้
- จำเป็นแก่เรื่องวิชาการ ธุรกิจ กิจธุระ
[แก้ไข] การบรรยาย
- มุ่งให้เห็นภาพต่อเนื่อง
- มีเหตุการณ์เป็นแกนของเรื่อง
- คำนึงถึงพื้นฐานรสนิยม และความรู้สึกของผู้รับสาร
- ผู้รับสารอาจตีความต่างกัน ตามจินตนาการและประสบการณ์
- ใช้ภาษานัยตรงกัน
- จำเป็นแก่การเพิ่มเติมหรือเสริมสติ ปัญญา การจรรโลงใจ การทำให้ เกิดความเพลิดเพลินใจ
ขอขอบคุณข้อมูลจาก
- พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒
- ภาษาไทยไขขาน : ศ.จำนงค์ ทองประเสริฐ ราชบัณฑิต สำนักศิลปกรรม,กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แพร่พิทยา. ๒๕๒๘. หน้า ๒๕๔-๒๕๕.
- วิชาภาษาไทย : อ.ปราณี เกษเบ็ญฤทธิกุล รร.เตรียมอดมศึกษา











