Views
จาก คลังปัญญาไทย, สารานุกรมฟรี
วันอาหารโลก
อาหารเป็นปัจจัยสำคัญสำหรับการดำรงชีวิตของมนุษย์ เนื่องจากร่างกายจะนำไปใช้ให้พลังงานเพื่อทำกิจกรรมต่างๆ และเพื่อการเจริญเติบโต ถ้าหากขาดอาหารหรือได้รับอาหารไม่เพียงพอต่อความต้องการก็จะส่งผลกระทบต่อกิจกรรมและการเจริญเติบโตไปด้วย ถ้าการขาดแคลนอาหารเกิดในวัยเด็กจะทำให้การเจริญพัฒนาของร่างกายผิดปกติ มีความต้านทานโรคต่ำจึงมักเสียชีวิตได้ง่าย ถ้าการขาดแคลนอาหารเกิดในวัยหนุ่มสาวจะทำให้มีสุขภาพทรุดโทรมหรือไม่สมบูรณ์แข็งแรงจึงบั่นทอนศักยภาพของร่างกาย เป็นผลให้ประสิทธิภาพการทำงานลดลง จึงส่งผลกระทบถึงคุณภาพของประชากรในที่สุด
สารบัญ |
[แก้ไข] ความเป็นมา
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง ได้ก่อให้เกิดความหายนะกับระบบการเกษตร การขนส่ง และการตลาด ตลอดจนประชากรของโลกต้องประสบกับความทุกข์ยากจากความหิวโหยและอดอยาก เนื่องจากภัยสงครามจนถึงกับต้องมีการปันส่วนอาหาร ดังนั้นในปี ค.ศ. 1941 สหรัฐอเมริกาจึงได้จัดให้มีการประชุมเกี่ยวกับเรื่องโภชนาการขึ้น โดยมีจุดประสงค์ในอันที่จะขจัดความหิวโหยและการบริโภคอาหารที่ไม่ถูกหลักโภชนาการ
ในปี ค.ศ. 1942 ได้มีการประชุมผู้เชี่ยวชาญซึ่งเคยมีบทบาททางด้านโภชนาการขององค์การสันนิบาตชาติอีกครั้ง ที่กรุงวอชิงตัน แต่ยังไม่มีการตกลงจัดตั้งองค์การระหว่างประเทศทางด้านอาหารขึ้น
ต่อมาในปี ค.ศ. 1943 ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการชั่วคราวขึ้น เพื่อยกร่างธรรมนูญขององค์การอาหารและเกษตร และในวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1945 ได้มีการจัดตั้งองค์การอาหารและเกษตรขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยมีสำนักงานใหญ่ชั่วคราวอยู่ที่เมืองควีเบก (Quebec) ประเทศแคนาดา ต่อมาในปี ค.ศ. 1951 จึงได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปอยู่ ณ กรุงโรม ประเทศอิตาลี ปัจจุบันองค์การอาหารและการเกษตรมีประเทศสมาชิก 158 ประเทศ
[แก้ไข] หน้าที่ขององค์การอาหารและเกษตร
- บทบาททางด้านอาหาร โดยการจัดหาอาหารให้แก่ประเทศทั่วโลก โดยเฉพาะประเทศกำลังพัฒนาในรูปของการพัฒนาทางเศรษฐกิจควบคู่กันไป
- บทบาททางด้านการเกษตร โดยการนำเทคโนโลยีใหม่ๆ มาใช้ในการเพิ่มผลผลิตทางการเกษตร
- บทบาททางด้านการประมง โดยการเก็บรวบรวมและแจกจ่ายข้อมูลทางด้านต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการประมง ช่วยปรับปรุงวิธีการและเครื่องมือประมงให้สอดคล้องกับเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าขึ้น
- บทบาททางด้านป่าไม้ โดยการส่งเสริมการสงวนป่าไม้ การพัฒนาพื้นที่ป่าไม้ และเทคโนโลยีทางด้านวนศาสตร์ เป็นต้น
[แก้ไข] กำเนิดวันอาหารโลก
จากบทบาทดังกล่าวขององค์การอาหารและเกษตร ทำให้ประเทศสมาชิกทั่วโลกได้พร้อมใจกันกำหนดให้วันที่ 16 ตุลาคม ของทุกปี อันเป็นวันคล้ายวันก่อตั้งองค์การอาหารและเกษตรเป็นวันอาหารโลก เพื่อให้ประชากรของทุกประเทศได้ตระหนักถึงความสำคัญของอาหาร การผลิตอาหารให้มีคุณภาพที่ดีและการให้ความช่วยเหลือแก่ประชากรโลกที่ขาดแคลนอาหารเพื่อช่วยให้ทุกคนสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ โดยเกิดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1981 ซึ่งประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นผู้เริ่มต้น และได้ร่วมกันจัดกิจกรรมต่างๆ ขึ้น เช่น การอภิปราย การจัดนิทรรศการ และกิจกรรมอื่นๆ ภายใต้หัวข้อที่กำหนดขึ้นเหมือนกันทั่วโลก
เพราะองค์การสหประชาชาติมีความเป็นห่วงในเรื่องของความขาดแคลนอาหารของประชากรโลกเป็นอย่างมาก และมอบหมายให้องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติได้ดำเนินการในเรื่องนี้อย่างเร่งด่วน จึงได้จัดให้มีการประชุมสุดยอดด้านอาหารโลกที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2535 มีผู้เข้าร่วมประชุมจำนวน 176 ประเทศ ที่ประชุมได้มีมติให้การรับรองและยอมรับข้อผูกพันต่อปฏิญญาโลกและแผนปฏิบัติการด้านอาหารโลก ที่จะร่วมดำเนินมาตรการต่างๆ เพื่อลดจำนวนประชากรผู้อดอยากทั่วโลกประมาณ 800 ล้านคนให้เหลือเพียง 400 ล้านคนใน พ.ศ. 2558 ด้วยเหตุนี้องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติจึงได้จัดทำโครงการความมั่นคงด้านอาหารขึ้น เพื่อกระตุ้นให้ทุกคนได้รับทราบปัญหาความอดอยากของประชากรโลกและร่วมกันหาทางแก้ไข โดยระดมความร่วมมือจากทุกๆ ฝ่าย โดยเฉพาะภาคเอกชนได้ร่วมกันบริจาคเงินหรืออาหารที่จะนำไปช่วยเหลือประชากรที่อดอยากต่อไป
[แก้ไข] วัตถุประสงค์
วันอาหารโลกนั้นเป็นวันที่ทุกๆ ชาติที่เข้าร่วมหรือที่เกี่ยวข้องต้องมีการแลกเปลี่ยนและทำความเข้าใจเกี่ยวกับโภชนาการของแต่ละประเทศนั้นๆ ให้คนภายในประเทศได้ทราบโดยทื่จะต้องยังผลความคืบหน้าให้สำเร็จลุล่วงไป โดยให้มีการปฏิบัติ คือ
- เพิ่มความตระหนัก
- เพิ่มความเข้าใจ โดยมีการจัดการฝึกอบรม
- เพิ่มการให้ข้อมูลข่าวสาร
- เพิ่มการสนับสนุน
- กำหนดนโยบายเพื่อเพิ่มมาตรการแสวงหานโยบาย
- เพิ่มเครือข่ายโดยใช้ ชุมชนต่างๆ ในหมู่ประชาชน
- เพิ่มกิจกรรมการรณรงค์ต่างๆ
- ศึกษาถึงผลกระทบต่างๆ และพยายามวางมาตรการปีต่อปี โดยจัดประชุมประจำปี
[แก้ไข] สถานการณ์ทั่วโลก
ในปัจจุบันนี้ประชากรโลกจำนวนมากอยู่ในภาวะที่ขาดแคลนอาหาร โดยเฉพาะประชากรในประเทศกำลังพัฒนาที่ส่วนมากค่อนข้างยากจน ในขณะที่โลกมีประมาณ 6,000 ล้านคน แต่มีประชากรโลกที่ยากจนประมาณ 3,000 ล้านคน ประชากรเหล่านี้มีรายได้ในแต่ละวันน้อยกว่า 1 ดอลลาร์ ถือว่ามีมาตรฐานต่ำกว่าระดับความยากจนอย่างยิ่ง ประชากรที่ยากจนเหล่านี้ต้องอยู่อย่างยากจนแสนสาหัส ขาดแคลนไปเสียทุกอย่าง โดยเฉพาะการขาดแคลนอาหารที่จะประทังชีวิต ซึ่งเรามักจะทราบข่าวจากสื่อมวลชนต่างๆ ว่า ในแต่ละปีมีประชากรโลกขาดแคลนอาหารจนเสียชีวิตจำนวนไม่น้อย ถือได้ว่าประชากรเหล่านี้ไม่ได้รับโอกาสที่ดีจากการพัฒนาประเทศในช่วงที่ผ่านมาเลย
เมื่อไม่นานมานี้โครงการอาหารโลก (World Food Project) แห่งสหประชาชาติรายงานว่า มีประชากรทั่วโลกอยู่ในสภาพขาดแคลนอาหารไม่น้อยกว่า 800 ล้านคน โดยพบมากในประเทศซูดาน เอธิโอเปีย เอริเทรีย อินโดนีเซีย อัฟกานิสถาน เซียร์ราลีโอน กินี และทาจิกิสถาน ซึ่งในแต่ละปีโครงการอาหารโลกแห่งสหประชาชาติได้จัดส่งอาหารไปช่วยเหลือประเทศยากจนมากกว่า 80 ประเทศ เพื่อบรรเทาความอดอยากของประชากรประมาณ 100 ล้านคน
[แก้ไข] สถานการณ์ในประเทศไทย
สำหรับประเทศไทยได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกขององค์การฯ เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2490 และเป็นสมาชิกลำดับที่ 45 นับตั้งแต่ได้เข้าเป็นสมาชิกแล้วประเทศไทยได้รับความช่วยเหลือทางด้านการเร่งฟื้นฟูการเกษตรของประเทศ ในระยะแรกมีโครงการที่ประสบความสำเร็จมาก คือโครงการประมงน้ำจืดซึ่งทางองค์การฯ ได้ส่งนักวิชาการด้านประมงมาให้คำแนะนำแก่ชาวประมงไทยในการเลี้ยงปลาหมอเทศ และการเพาะพันธุ์ปลาสวาย
นอกจากนี้ประเทศไทยยังได้รับความช่วยเหลือจากองค์การฯ ทางด้านการชลประทาน สหกรณ์ เศรษฐกิจการเกษตร ด้านสุขภาพอนามัยและโภชนาการตลอดจนสนับสนุนทุนการศึกษา ดูงาน และฝึกอบรบอีกด้วย
ขอขอบคุณข้อมูลและภาพประกอบจาก