Views
จาก คลังปัญญาไทย, สารานุกรมฟรี
บทเห่กล่อมเรื่องโคบุตร แต่งเพื่อถวายสำหรับกล่อมหม่อมเจ้าในพระองค์เจ้าลักขณานุคุณ กับพระเจ้าลูกเธอในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
[แก้ไข] เห่เรื่องโคบุตร
เห่เรื่องโคบุตร เป็นนิทานเรื่องแรกที่ท่านสุนทรภู่แต่งขึ้นเมื่อยังหนุ่ม แต่งขึ้นเพื่อถวายเจ้านายในพระราชวังหลังพระองค์หนึ่ง เป็นเรื่องเกี่ยวกับ โคบุตรซึ่งเป็นลูกของพระอาทิตย์และนางอัปสร โดยฝากเลี้ยงไว้กับพญาราชสีห์ และนางไกรสร เมื่อเจริญชันษาโคบุตรซึ่งได้รับของวิเศษจากพระอาทิตย์ คือ แหวน และสังวาล และได้รับมอบใบยาวิเศษที่สามารถชุบชีวิตคนตายให้มีชีวิตได้จากราชสีห์ ต่อจากนั้นจึงเป็นเรื่องราวการผจญภัยของโคบุตร โดยท่านได้นำตอนที่โคบุตรส่งสารรักถึงนางอำพันมาแต่งเป็นบทเห่ เป็นเรื่องที่สร้างความเพลิดเพลินอย่างมากแก่เด็ก และทำให้เด็กอยากรู้เรื่องราวในตอนต่อไปจนต้องหาหนังสือมาอ่านต่อ หรือให้ผู้ใหญ่เล่าให้ฟัง ดังจะคัดมาตอนหนึ่ง ดังต่อไปนี้
- เห่เอยเห่ถวาย
- ถึงเรื่องนิยายแต่ปางหลัง
- ให้พระองค์ทรงฟัง
- เมื่อแรกตั้งโลกา
- มีพระมิ่งมงกุฎ
- ชื่อโคบุตรสุริยา
- ได้ข่าวพระธิดา
- ตรึกตราตรอมใจ
และอีกตัวอย่างหนึ่งในตอนท้ายเรื่องที่โคบุตรมีพระมเหสีสองคน คือ นางอำพันมาลา และมณีสาคร นางอำพันมาลาเห็นโคบุตรรักนางมณีสาครมากกว่าตน จึงทำเสน่ห์ให้โคบุตรหลงรัก แต่อรุณกุมารได้แก้ไขเสน่ห์ โคบุตรโกรธมากถึงกับสั่งประหาร แต่อรุณกุมารขอร้อง โคบุตรจึงขับไล่นางอำพันมาลาออกจากวัง ดังต่อไปนี้
- โฉมอำพันมาลาน้ำตาไหล
- เห็นชาวในพระสนมมาคับคั่ง
- ค่อยหยุดยืนฝืนองค์ทรงประทัง
- เหลียวมาสั่งสาวสวรรค์กำนัลใน
- จงปกป้องครองกันเป็นผาสุก
- อย่ามีทุกข์เศร้าสร้อยละห้อยไห้
- เรามีกรรมจำลาเจ้าคลาไคล
- หักพระทัยออกจากทวารา
ขอขอบคุณข้อมูลจาก